From ultra‑processed to ultra‑functional: how fiber‑forward innovation is redefining real food in 2026Fiber vs UPFs: coding and clean-label packaging in 2026 | Videojet
Vezelrijke innovaties versnellen in 2026: consumenten zoeken “echt eten” met kortere ingrediëntenlijsten en meer functionele voordelen, terwijl ze ultra‑bewerkte voeding (UPF’s) proberen te beperken. Dat raakt als eerste de verpakkings‑ en labelteams: meer receptrevisies, vaker artworkupdates en meer SKU‑varianten op dezelfde lijnen. Het gevolg is een hogere lat voor duidelijke, conforme codering en markering, plus verificatie om fouten bij wissels tussen producten te voorkomen.
Waarom vezel wint terwijl UPF’s onder druk staan in 2026
In trendrapporten voor consumenten en industrie verschuift vezel van “nice to have” naar hero nutriënt, gekoppeld aan darmgezondheid, verzadiging en de wens voor voeding die minder bewerkt aanvoelt.1De opkomst van “fibermaxxing”, een social en wellnesstrend waarbij mensen bewust meer voedingsvezels eten,versterkt dit, met groeiende interesse in peulvruchten, volkoren granen en andere vezelrijke ingrediënten.
Tegelijk groeit de publieke en media aandacht voor ultra bewerkte voeding, met kritische vragen over additieven, lange ingrediëntenlijsten en sterk geëngineerde vervangers.2
Voor producenten levert die combinatie een herkenbaar patroon op:
meer reformulering (vezelboosts, ingrediëntenwissels, “simpler” claims) 3
meer verpakkingsupdates (voedingswaardetabellen, claims, allergenen, ingrediënten) 4
meer lijncomplexiteit (extra SKU’s, formaten en wissels) 5
Hoe vezelrijke producten verpakkingen en etiketten veranderen
Vezelrijke productontwikkeling zie je terug in nieuwe recepten met peulvruchten en volle granen, vezelverrijkte subranges en aangepaste claims of front‑of‑pack boodschappen. Trendvoorspellingen wijzen op meer vezelgerichte producten en communicatie in 2026, wat zich vertaalt in frequentere labelaanpassingen. Tegelijk neemt de vraag naar clean‑label verpakkingen en heldere ingrediëntentransparantie toe, omdat merken hun etikettering afstemmen op de verwachtingen rond “real food”.
Simpliciteit verhuist ook naar de voorkant van de verpakking. In het VK heeft M&S bijvoorbeeld verkorte ingrediëntenlabels geïntroduceerd in de Only… Ingredients‑range, waarbij het lage aantal ingrediënten prominent in beeld staat. Dat is een zichtbaar retailantwoord op zorgen over ultra‑bewerkte voeding, en het laat zien dat duidelijke, consumentvriendelijke ingrediëntensignalen prima kunnen samengaan met scherpe, goed leesbare variabele data op dezelfde verpakking.6
Vanuit verpakkingsperspectief veranderen vooral drie dingen:
1) Ingrediëntenlijsten en claims
Zodra recepten verschuiven, bewegen ingrediëntenverklaringen en claims mee. Zelfs kleine wijzigingen kunnen al zorgen voor nieuw artwork en aangepaste regels voor variabele data, bijvoorbeeld andere THT‑termijnen, batch‑/lotstructuren of taalvarianten per afzetmarkt.
2) Allergenendeclaraties en kruiscontact
Reformuleringen kunnen allergenen toevoegen, verwijderen of wijzigen. Daardoor wordt een foutloze coderingsworkflow met verificatiestappen tijdens wissels nóg belangrijker, zeker wanneer meerdere SKU’s op één lijn draaien. Tegelijk moeten merken voldoen aan lokale allergenen‑ en etiketteringsregels in alle markten waar ze actief zijn.
3) Verpakkingsvormen en materialen
Vezelrijke ranges rollen vaak uit in nieuwe verpakkingsvormen: kleinere porties, multipacks of premium “better‑for‑you” segmenten. Merken testen tegelijk nieuwe materialen en afwerkingen om hun “real food”‑positionering te versterken. Dit creëert nieuwe eisen aan codeerbaarheid en hechting op verschillende substraten.
Waar codering en markering lastiger worden
Als “echt eten” de kernbelofte is, moet de informatie op de verpakking dat ondersteunen. Codes moeten dan:
goed leesbaar zijn: hoog contrast, consistente kwaliteit, leesbaar bij lijnsnelheid
robuust zijn: bestand tegen handling, condens, koudeketen en slijtage
efficiënt te beheren zijn: snelle wissels met zo min mogelijk handmatige stappen
Veelgenoemde pijnpunten bij verpakkingsteams in dit soort trajecten zijn:
krappe changeover‑vensters met verhoogd risico op menselijke fouten
beperkte printoppervlakken op premium designs of single‑serve verpakkingen
tekstlengte die varieert per taal, bij dezelfde inhoud
meerdere substraten (film, karton, etiketten, doppen) binnen één productfamilie
herwerk en afval door verkeerd geprinte datum‑ of lotcodes
Samengevat: vezelrijke innovaties vergroten de variatie in voedselverpakkingen. Om bij te blijven, standaardiseren fabrikanten hun berichttemplates, kiezen ze coderingstechnologie per substraat en duurzaamheidseis, en voegen ze verificatie toe om omstelfouten te beperken.
Welke coderingstechnologie past bij vezelrijke verpakkingen?
De beste keuze hangt af van substraat, lijnsnelheid, gewenste levensduur van de code en de visuele grenzen van het verpakkingsdesign. In de praktijk worden CIJ, TTO en laser veel gebruikt, vaak in combinatie binnen één fabriek, verdeeld over verschillende lijnen of verpakkingsformaten.
Scherpe, hoge‑resolutie codes op flexibele verpakkingen
Pouches, flowpacks, sachets, etiketten
Ribbonselectie, printvlak inplannen, integratie in de lijn
Draai je meerdere verpakkingsformaten binnen één vezelrijke range, dan is het gebruikelijk CIJ in te zetten voor containers, TTO voor flexibele folies en laser waar permanente codes en integratie in het design prioriteit hebben. Deze keuzes ondersteunen traceerbaarheid in de verpakkingsketen, zodat nauwkeurigheid, kwaliteit en compliance behouden blijven van productie tot distributie.
Waar Videojet in de praktijk in de workflow past
Videojet helpt producenten om transparantie operationeel te maken via een systeembenadering:
printkwaliteit en leesbaarheid afgestemd op substraat en lijncondities
centraal berichtbeheer om handmatige invoer bij frequente SKU‑wissels te beperken
verificatie‑opties om verkeerde codes te detecteren vóórdat producten de lijn verlaten
service en support om uptime te borgen terwijl het portfolio groeit
Met Videojet SmartFocus™‑technologie stelt de laser de focusafstand automatisch in op een vooraf ingestelde waarde, zodat verschillende producthoogtes en substraten snel en nauwkeurig verwerkt kunnen worden. Dat bespaart tijd, houdt de lijn in beweging en bewaakt de codekwaliteit, met name op lijnen met veel wissels en diverse clean‑label of vezelrijke verpakkingsformaten.
“Ik stel de juiste hoogte één keer in op het display, daarna past het systeem zich automatisch aan en klopt het altijd. Het belangrijkste is dat de tekst goed leesbaar blijft. Het is duidelijk een verbetering, want met SmartFocus werkt het als een recept: het is onafhankelijk van de flesgrootte en de laser neemt het werk grotendeels over.”
Checklist: top 5 manieren om je codering aan te passen aan vezelrijke verpakkingen in 2026
Koppel receptwijzigingen aan coderingsregels Breng receptaanpassingen systematisch in kaart en vertaal ze naar THT‑logica, lotstructuren en taalvarianten per markt.
Standaardiseer templates voor variabele data Werk met vastgezette velden, goedgekeurde sjablonen en gecontroleerde dropdowns om handmatige invoer te minimaliseren.
Test codering op elk substraat in de range Valideer hechting en contrast op folies, karton, etiketten en sluitingen vóór de lancering van nieuwe vezelrijke producten.
Ontwerp codeerzones vroeg in het proces Reserveer ruimte voor codes weg van naden, vouwen en zware grafische elementen om leesbaarheid en scannbaarheid te verbeteren.
Voeg verificatie toe waar het risico het grootst is Richt extra controle in op lijnen met veel SKU’s, korte changeovers of kleine printvlakken.
Conclusie
Vezelrijke innovaties creëren commerciële kansen, maar vergroten achter de schermen vaak de verpakkings‑ en coderingscomplexiteit. Heldere, conforme codering en markering helpen om consumentenvertrouwen te beschermen en herwerk te beperken wanneer portfolio’s groeien. Als je in 2026 recepturen herziet of nieuwe “real food”-ranges introduceert, kan Videojet helpen om substraten te beoordelen, de juiste coderingsstrategie te kiezen en de beheersing van productwissels te versterken.
Zorg voor duidelijke, conforme codering en markering op elke SKU.
Ultra‑bewerkte voedingsmiddelen (UPF’s) zijn industrieel samengestelde producten die grotendeels bestaan uit geraffineerde of geïsoleerde ingrediënten, toevoegingen en hulpstoffen die je in een thuiskeuken nauwelijks gebruikt. Ze bevatten vaak smaak‑ en kleurstoffen, emulgatoren en andere functionele additieven om smaak, textuur en houdbaarheid te verbeteren. Deze producten zijn meestal energierijk, arm aan vezels en worden in verband gebracht met een hoger risico op dieetgerelateerde chronische aandoeningen.7
Leidt minder UPF automatisch tot eenvoudigere etiketten?
Niet altijd. Ook “eenvoudigere” producten hebben vaak uitgebreide allergeneninformatie, voedingswaarde‑tabellen en traceerbaarheidsgegevens nodig. Het doel is niet zozeer minder verplichtingen op het etiket, maar vooral heldere, begrijpelijke informatie.
Wat is de beste coderingstechnologie voor flexibele foliepouches?
TTO wordt vaak gekozen wanneer merken scherpe, contrastrijke codes op flexibele folies nodig hebben. CIJ kan – afhankelijk van lijnconfiguratie en materiaal – ook een optie zijn. Afhankelijk van het folietype kunnen CO₂‑, fiber‑ en UV‑lasers op flexibele verpakkingsmaterialen markeren, waarbij UV‑lasers zoals de Videojet 7920 opvallen door hun vermogen om kleine markeervlakken op uiteenlopende substraten te coderen. De beste keuze hangt af van substraat, snelheid en gewenste bestendigheid.
Hoe verminderen we coderingsfouten bij frequente SKU‑wissels?
Gestandaardiseerde berichten, gecontroleerde berichtselectie en geautomatiseerde verificatiestappen verkleinen de kans op verkeerde codes, zeker wanneer veel SKU’s één lijn delen. Met Videojet SmartFocus™ stelt de laser daarnaast automatisch de focusafstand in, zodat verschillende producthoogtes en materialen zonder extra handmatige afstelling correct gecodeerd worden – wat fouten tijdens wissels verder beperkt.
Hoe beïnvloeden regionale regels clean‑label en vezelrijke verpakkingen?
Naarmate clean‑label en vezelrijke producten internationaal groeien, krijgen merken te maken met regionale kaders zoals EU‑voedselinformatievoorschriften, Britse clean‑label verwachtingen, de German Printing Ink Ordinance (GIO) en FDA‑etiketteringsregels in de VS. Deze regelgeving bepaalt hoe ingrediënten, allergenen en datum‑/lotcodes op de verpakking worden weergegeven en onderstreept de noodzaak van wereldwijde verpakkingsstandaarden met regionale coderingsoplossingen om nauwkeurigheid en consistentie over markten heen te waarborgen.
Informatie en Sales: 
Service Helpdesk: